Crash Team Racing Nitro-Fueled

همان طور که می دانید، عناوین اصلی و فرعی که با نام Crash team عرضه شده اند، عناوین مسابقه ای هستند که شخصیت های مختلف سری اصلی Crash Bandiccot نیز در آن حاضر هستند. هدف چالش ها و مراحل در عناوین مسابقه ای به طور کل مشخص است. از موانع و تله ها عبور کنید، به دیگر رقبا در طول مسابقه با استفاده از Power-Ups آسیب برسانید و در نهایت زودتر از بقیه و جلوتر از آن ها، از خط پایان عبور کنید. کل اساس، پیچیدگی و هدف مراحل، چالش ها و بخش های مختلف Crash Team Racing Nitro-Fueled در همین جمله خلاصه می شود. پر بیراه نگفته‌ام که بخش عمده‌ای از کودکی من و خیلی از افراد هم سن و سال من در تابستان و بعد از مدرسه و امتحانات در خانه یا کلوپ‌های بازی می‌گذشت. در آن زمان اولین کنسول شرکت سونی یعنی PlayStation در آن مکان‌ها حرف اول و آخر را می‌زد، این کنسول بازی‌های متنوعی برای جمع کردن دوستان در کنار هم و لذت بردن در کنار یکدیگر داشت اما یک بازی همیشه خاص و محبوب‌تر بود و آن هم چیزی نبود جز نسخه چهارم سری بازی Crash Bandicootیعنی Crash Team Racing یا به اختصار CTR.

CTR که هدف ساخته شدنش علم کردن رقیبی برای سری بازی بزرگ و محبوب Mario Kart حساب می‌شد پایش را فراتر از استانداردها گذاشت و به دلیل گیم‌پلی لذت بخش و مسیرهای مسابقه و شخصیت‌های محبوب و دوست داشتنیش و همچنین حالت‌های بازی متنوع، توانست دل بازیکنان بیشماری را بدست آورد. در طی این سال‌ها هواداران این بازی، از جمله خود من، دلشان را صابون می‌زدند تا اینکه بتوانند بار دیگر و در نسخه‌ای جدید باز هم همان حس و حال را تجربه کنند(Crash Nitro Kart و Crash Tag Team Racing را مهره سوخته فرض کنید!) اما فروش عجیب حق ساخت این بازی توسط سونی به شرکت Vivendi Universal و ساخت چند نسخه بد کیفیت این سری توسط صاحب جدیدش، باعث شد که سالیان طولانی این سری دوست داشتنی به خواب زمستانی برود. بالاخره انتظارها به پایان رسید و با رضایت شرکت Activision  (صاحب امتیاز جدید) CTR محبوب پس از بازسازی سه نسخه قبلی ماجراهای کرش، مجوز انتشار دوباره با شکلی امروزی و مدرن به نام بازی Crash Team Racing Nitro-Fueled را گرفت.

این وظیفه مهم و حیاتی را استودیو کانادایی Beenox بر عهده گرفت و حال این نسخه در اختیار ما قرار گرفته تا ببینیم آیا بازی بیست سال پیش، هنوز هم جذابیت‌های خودش را دارد یا نه؟ آیا تغییرات جدید توانسته‌اند روح این بازی را در خود نگه دارند و در عین وفاداری به نسخه اصلی جذابیت‌های لازم را برای پیدا کردن مخاطبان جدید داشته باشد؟ با بررسی بازی‌سنتر همراه باشید.

در همین ابتدا لازم است با اشاره به بزرگترین و بهترین تغییر CTR یعنی بخش گرافیک و جذابیت‌های بصری شروع کنم. این قسمت با وجود 30 فریم بودن، بدون شک لذت بخش ترین قسمت بازی است، مسیرهای مسابقه به بهترین شکل ممکن بروزرسانی شده‌اند و جزییات بکار رفته در هر مسیر واقعا زیبا و چشم نواز است. انیمیشن‌های جدید برای کاراکترها توانسته روحی جدیدی در وجود آن‌ها بدمد و حتی بیشتر از قبل دوست داشتنی شده‌اند. صحنه‌های زد و خورد در بازی کاملا جذاب و سینمایی کار شده و افکت‌های انفجار و استفاده از وسایل در طول مسابقات مختلف به بهترین شکل ممکن بروزرسانی شده‌است. شاید اگر استدیو Beenox سعی می‌کرد بازی را در 60 فریم بهینه سازی کند، به ایده‌آل‌ترین ترکیب و ساخته ممکن می‌رسیدیم اما شاید این نکته باعث کاهش کیفیت گرافیکی بازی  و جزییات بکار رفته در آن می‌شد اما لازم است گفته شود که بازی همچنان با وجود 30 فریم بودن کاملا لذت‌بخش و بی نقص است و در طول بازی کوچکترین افت فریمی مشاهده نخواهید کرد و از این حیث کاملا بهینه شده است. شاید تنها نکته منفی قابل اشاره این بخش، بارگذاری برای ورود به هر مسابقه باشد که می‌توانست کمی کوتاه‌تر باشد.

CTR دارای 31 مسیر مسابقه و 12 مسیر برای حالت Battle است که جزییات در هرکدام از آن‌ها بیداد می‌کند و دیدن نسخه بروز شده و مطابق استانداردهای روز آن‌ها برای طرفداران قدیمی لذتی وصف نشدنی است و برای مخاطبان جدید نیز بدون شک زیبا و دلربا خواهد بود. دقیقا بیست سال از زمان عرضه نسخه اصلی روی PlayStation می‌گذرد و تا به این لحظه چندین نسخه متفاوت Mario Kart و Sonic Kart و دیگر بازی‌های این ژانر عرضه شده‌اند که هرکدام حرف‌هایی برای گفتن داشتند و خودشان را با گذشت زمان مطابقت داده‌اند، حال سوال اصلی این است که آیا گیم پلی دو دهه پیش برای مخاطبان حال حاضر هنوز هم جذاب است؟ آیا می‌تواند در این ژانر که غولی بی شاخ و دم به نام Mario Kart سردمدار آن است، حرفی برای گفتن داشته باشد؟

جواب هر دو سوال بالا یک بله بسیار بزرگ است و دلیل آن همان چیزی است که بیست سال پیش CTR را در مقابل بازی نینتندو محبوب کرد و آن هم حس خاص سرعت و متفاوت بودنش است. استودیو Beenox برای این بازسازی تمام تلاشش را کرده که با وجود وفاداری کامل به نسخه اصلی و هسته‌های گیم پلی‌اش، یک مکانیزم جدید و جذاب معرفی کند. به مانند نسخه اصلی بازی و دیگر بازی‌های این ژانر شما می‌توانید با Drift کردن یا به قول این بازی Power Slide، سرعت بیشتری در طول مسابقه بگیرید اما یک تفاوت جزیی وجود دارد و آن هم این است که این دفعه شما باید این افزایش سرعت را با دقت فعال کنید. شما باید از دو دکمه R1 و L1 در کنسول PS4 در هرپیچ سخت، به گونه‌ای استفاده کنید تا وارد حالت دریفت شوید اما مکانیزم جدید پس از این لحظه رخ می‌دهد، شما می‌توانید با توجه به علایم جدید اضافه شده در گوشه راست و پایینی صفحه یا توجه به سیاه شد دود اگزوز ماشین یا حتی روشن شدن لاستیک‌های آن، از دکمه دریفتِ جهت مخالف استفاده کنید تا یک افزایش سرعت آنی بگیرید، حال اگر بدون برداشتن دستتان از دکمه اولیه این کار را سه بار تکرار کنید، هر بار افزایش سرعت بیشتری می‌گیرید.

مطمئنا خواندن نحوه کارکرد این سیستم جدید بدون تجربه آن، کمی پیچیده بنظر می‌رسد اما کافی است چند بار آن را امتحان کنید تا به آن معتاد شوید و بهتر است که آن را یاد بگیرید زیرا این قابلیت برنده و بازنده را در هر دو بخش تک‌نفره و آنلاین تعیین می‌کند. با وجود این نکته هسته اصلی گیم‌پلی همچنان لذت‌بخش و بعد از بیست سال هنوز هم درگیرکننده و جذاب است. در طول مسابقات مختلف شما همچنان همان وسایل جنگی و دفاعی بازی اصلی را در اختیار دارید از انواع و اقسام موشک، بمب بولینگی، معجون‌ها، جعبه‌های TNT گرفته تا حباب‌های حفاظتی و دیگر وسایل بازی اصلی، شاید بهتر بود Beenox چند وسیله جدید را بصورت اختیاری طراحی می‌کرد و کمی تنوع رو بالاتر می‌برد. هرچند این وسایل نیز کاملا کافی هستند و افکت‌های استفاده از آن‌ها در گرافیک و ظاهر جدید بسیار جالب و بامزه شده است.

تمامی حالت‌های بازی نسخه کلاسیک CTR نیز دوباره در این نسخه بازگشته‌اند، از مسابقات معمولی گرفته تا حالت مبارزه در میدان‌های مخصوص و Time Trial و دیگر حالت‌های آن اما شاید جدیدترین و جذاب ترین بخش اضافه شده، بخش آنلاین باشد که در ابتدا سرورها وضعیت خوبی نداشتند اما با پیگیری‌های Beenox و گزارشات بازیکنان، حال این بخش نیز کاملا بهینه شده و تجربه‌ای لذت‌بخش را با رقابت‌هایی جالب اضافه کرده، بخش چند نفره آنلاین شامل شما و هفت بازیکن دیگر می‌شود که اگر بازیکن کافی وجود نداشته باشد، بصورت خودکار جای خالی بقیه بازیکنان با هوش مصنوعی پر می‌شود. خلاصه مطلب اینکه در مورد تنوع مطمئنا این نسخه شما را خسته نخواهد کرد و راه‌های زیادی برای لذت بردن چه بصورت تک نفره و چه بصورت چند نفره آفلاین و آنلاین وجود خواهد داشت.

بخش داستانی CTR نیز با اضافه شدن چندین صحنه سینمایی جالب و جدید دوباره بازگشته و Dr. Nitro Oxide شخصیت شرور آن بازهم قصد دارد با بهترین مسابقه دهنده کره زمین مبارزه کند و اگر این اتفاق رخ ندهد او زمین را تبدیل به یک پارکینگ بزرگ برای کهکشان می‌کند. در این بخش شاهد دو حالت متفاوت برای بازی کردن هستیم، یکی همان حالت کلاسیک است که شما باید یک کاراکتر را انتخاب کرده و بدون تغییر هیچ چیز از ابتدا تا انتها با همان کاراکتر و بدون هیچ شخصی سازی و بدون انتخاب درجه سختی بازی کنید اما برای بخش Adventure استدیو Beenox دست به خلاقیت جدیدی زده است. شما می‌توانید با انتخاب کردن حالت Nitro Fueled در این بخش کاراکتر خود را هر موقع که مناسب دیدید عوض کنید یا ماشینش را کاملا شخصی سازی کرده و درجه سختی را نیز خودتان تعیین کنید. هر دو بخش چه برای طرفداران قدیمی و چه علاقمندان جدید، جذاب خواهد بود و استدیو سازنده به بهترین حالت ممکن سعی کرده که در کنار وفادارانه بودن، دست به تغییرات مثبتی بزند و در این راه دست مخاطب را کاملا باز گذاشته و آن‌ها را محدود نکرده است.

همان طور که اشاره شد دیگر قابلیت جدید این نسخه شخصی سازی کامل ماشین‌های مورد استفاده است، از تغییر رنگ‌ گرفته تا اضافه کردن برچسب‌های جدید به آن‌ها و تایرهای جذاب و متفاوت. در شخصیت‌های قابل بازی هم نگران نباشید، 26 عدد از آن‌ها وجود دارد که هرکدام به روش‌های مختلف در دسترس قرار می‌گیرند و هر کدام از این کاراکترها در سه مبحث شتاب و سرعت و چرخیدن با یکدیگر متفاوت هستند. برای هر شخصیت نیز اسکین‌های متفاوتی وجود دارد که مطمئنا حالا حالاها از آن‌ها خسته نخواهید شد و Beenox نیز قول داده که در آینده کاراکتر‌های و مسیرهای مسابقه جدیدی را اضافه کند.

ایراد بعدی CTR که می‌توان به آن اشاره کرد هوش مصنوعی است. این مورد در بخش مسابقات معمولی کمتر مشاهده می‌شود اما در مسابقه با باس‌های بازی در بخش داستانی که از همان هوش مصنوعی منسوخ Rubber Banding بهره می‌برد کمی آزاردهنده می‌شود. این سیستم به این معناست که مهم نیست شما چقدر اختلاف را با دشمن زیاد کنید، امکان ندارد بتوانید در هر سه دور مسابقه از او جلو افتاده و این روند را حفظ کنید. سیستمی که شاید برای 20 سال پیش قابل قبول بود اما برای امروز، اصلا معقول نیست. درجه سختی بازی نیز به مانند نسخه اصلی چالش برانگیز است و وجود بعضی از مسیرهای کلاسیک که همچنان حالت سختی خودشان را حفظ کرده‌اند، هم خبری خوب و هم عذاب آور است، اما وجود این حس سختی یکی از شاخصه‌های اصلی این بازی بوده و وجود آن از نظر بنده خبر بسیار خوبی است.

در آخر باید اشاره کرد که با وجود تمامی کم و کاستی‌های این بازسازی از جمله هوش مصنوعی و بارگذاری‌های متعدد و بعضا طولانی چه در بخش آنلاین و چه در بخش آفلاین، باید از سازندگان تشکر کرد که روح اصلی بازی را در این نسخه حفظ کرده و با اضافه کردن بخش آنلاین و شخصی سازی‌های جدید و رساندن ظاهر بازی به استانداردهای امروز، کالبد جدیدی برای این بازی تدارک دیده است.